przestrzeń

  

bezpiecznie w tej ciszy odzianej mrokiem

bezpiecznie mi w próżni trwać

tu nic się nie zmienia i nic nie dzieje

jest nudno i brzydko – tu można spać

bezpiecznie w tobie nieodgadnionym

nie walcząc szatańsko z uporem kłów

lecz brodząc w ciszy swym tęgim toporem

toporem mglistych, nie-ważnych słów 

za późno na zmiany

za wcześnie na zmiany

mrok nie odejdzie w krainę lnu

za późno na krzyk

za wcześnie na krzyk

nie skusi nadziei zapachem stu

nie odchodź

nie przychodź

i nie mów

lecz trwaj w tej ciszy miażdżącej sny

i bądź w tej miałkiej, głuchej przestrzeni

gdzie my

spokojni i źli choć nieodgadnieni

w stanie nam znanym

mrozimy szwy