o dobru

do P.

kiedyś zapytałam, czy jesteś szczęśliwy

szczęście, zapytałeś,

  powiedz,

co to jest?

też nie wiem, wyszeptałam

i wciąż nie wiem, miły

lecz zaczęłam baczniej obserwować cię

że oczy twoje błyszczą tonące w objęciach,

że wargi drżą, gdy mówisz,

jak dobrze cię mieć

i widzę piękny uśmiech, gdy rano mnie budzisz

albo gdy się zachwycam przechodzącym psem

i zapewne nie wiesz, jak silny był twój uścisk

kiedy – „niestęskniony” – witałeś nocą mnie

że twarz ci się rozjaśnia uśmiechem pełnym ulgi,

gdy swe powieki zmrużone przybliżasz

a z dotyków najczulszym mnie karmisz

niezmiennie, wciąż żarliwiej

w oczu twoich bezdennym błękicie tkwi coś

nie do opisania

coś co sprawia, że

nie spytam

czym szczęście

wiedzieć mi nie trzeba

dopóki, gdy podnoszę zaspaną powiekę,

pogrążonego myśleniem 

widzę cię,

i wiem