Do B.

trzecia od końca ławka drewniana

znów tu przysiadam zgarbiona

siedzę i czekam na przyjście Pana,

który mnie weźmie w ramiona

przyjdzie, usiądzie pełen dystansu

będzie mnie chciał lepiej poznać

uśmiechnie się pięknie wielkimi oczami

werbalnie zacznie mnie chłostać

potem pójdziemy na długi spacer

kłócąc się, śmiejąc – na przemian

zjemy obiady, śniadania, kolacje

kupimy lampkę, materac

w dzień słotny razem siądziemy przy oknie

czytając pół jednej książki

a w letni poranek pocąc się bujnie

ogródek zielem będziemy zdobić

pójdziemy razem przez wąską ścieżkę

chryzantemami usłaną

spojrzymy również na boczne drogi

z radosną, spełnioną nostalgią